McDonnell Douglas F-4 Phantom II | |
---|---|
familia d'aeronaves | |
Cazabombarderu, carrier-capable fighter monoplane with 2 engines (en) ![]() ![]() | |
![]() | |
Información | |
Fabricante |
McDonnell Aircraft Corporation McDonnell Douglas |
Nomáu por |
McDonnell FH Phantom (es) ![]() |
Historia | |
Primer vuelu | 27 mayu 1958 |
Retirada de serviciu | 1992 |
Operadores | |
Carauterístiques | |
Tipu d'ales | monoplanu |
Unidaes fabricades | 5195 |
Fuercia motora |
General Electric J79 (es) ![]() |
Eslora | 19,2 metros y 18,6 metros |
Altor | 5 metros |
Alcance | 2800 quilómetros |
![]() |
El McDonnell Douglas F-4 Phantom II[N 1] ye un interceptor y cazabombardero supersónicu, biplaza, bimotor y de llargu algame desenvueltu orixinalmente pa l'Armada de los Estaos Xuníos por McDonnell Aircraft.[1] Entró en serviciu en 1960 cola Armada estauxunidense; y demostrando gran capacidá d'adaptación, tamién foi adoptáu pol Cuerpu de Marines y en 1963 pola Fuercia Aérea de los Estaos Xuníos, de forma que a mediaos de los años 1960 yá constituyía una parte importante de les sos respeutives flotes d'aeronaves.[2]
A pesar de que'l Phantom ye un caza de grandes dimensiones y con un pesu máximu al despegue cimeru a 27 000 kg, ye capaz d'algamar una velocidá máxima cercana a Mach 2,23 y una velocidá d'ascensión inicial de 210 metro per segundu. A partir de 1959, esti modelu d'avión estableció quince plusmarcas mundiales,[3] incluyendo un récor de velocidá absoluta (2585,086 km/h) y otru d'altitú absoluta (30 040 m).[4] Cinco de les marques de velocidá nun fueron superaes hasta 1975. Puede cargar más de 8400 kg d'armamentu en nueve anclajes esternos, incluyendo misiles aire-aire, misiles aire-superficie y dellos tipos de bombes. El F-4, al igual qu'otros interceptores de la so dómina, foi diseñáu ensin cañón internu pos s'esperaba que l'usu de misiles esaniciara la necesidá de combate direutu, pero en posteriores versiones incorporó un cañón rotativu M61 Vulcan.
Por cuenta de el so ampliu usu per Estaos Xuníos y los sos aliaos y a la so forma carauterística, el F-4 ye unu de los iconos más conocíos de la Guerra Fría. Foi usáu llargamente mientres la Guerra de Vietnam, sirviendo como principal caza de superioridá aérea tantu na Armada como na Fuercia Aérea, y tamién xugó un papel importante nes xeres d'ataques a tierra y reconocencia mientres la participación d'Estaos Xuníos na guerra.[2] El Phantom tien la distinción de ser l'últimu caza estauxunidense col qu'un pilotu llogró'l prestíu d'as nel sieglu XX. Mientres la Guerra de Vietnam, la Fuercia Aérea tuvo un pilotu y dos oficiales de sistemes d'armes,[5] y l'Armada un pilotu y un oficial de radar, que consiguieron cinco victories contra otros caces enemigos convirtiéndose n'ases del combate aereu.[6] El F-4 siguió formando una parte importante del poder aereu de les Fuercies Armaes de los Estaos Xuníos a lo llargo de los años 1970 y 1980, siendo reemplazáu gradualmente por aviones más modernos como'l McDonnell Douglas F-15 Eagle y el General Dynamics F-16 Fighting Falcon na Fuercia Aérea, el Grumman F-14 Tomcat y el McDonnell Douglas F/A-18 Hornet na Armada, y el F/A-18 nel Cuerpu de Marines. Sicasí, siguió siendo usáu pola Fuercia Aérea estauxunidense en xeres de reconocencia y supresión de defenses aérees enemigues (Wild Weasel) na Guerra del Golfu de 1991, y finalmente foi retiráu de serviciu en 1996.[7][8] Tamién foi l'únicu modelu d'avión qu'usaron los dos equipos militares de demostración de vuelu estauxunidenses: los Thunderbirds de la Fuercia Aérea (versión F-4E) y los Blue Angels de l'Armada (versión F-4J).[2][9][10]
Fora d'Estaos Xuníos, el F-4 tamién emprestó serviciu nes fuercies aérees d'otros once naciones. Los Phantom de la Fuercia Aérea Israelina entraron en combate en dellos conflictos árabe-israelinos, ente que Irán utilizó la so numberosa flota de caces Phantom na Guerra Irán-Iraq. El Phantom entá sigue en serviciu en dellos países, como Xapón y Alemaña por casu, y na Fuercia Aérea de los Estaos Xuníos úsase como blancu ensin tripular pa práutiques de tiru.[11] Cuando la so producción terminó en 1981, habíense construyíu 5195 Phantom II, siendo l'avión de combate supersónicu estauxunidense más numberosu.[2][12]
Error de cita: Esisten etiquetes <ref>
pa un grupu llamáu "N", pero nun s'alcontró la etiqueta <references group="N"/>
correspondiente